Elektrische viool en de jamsessie – I did it!

Fiets op slot zetten. Nog een keer diep ademen. Rustig naar binnen lopen alsof er niets aan de hand is. Er zijn al wat mensen en er zijn wat juichende reacties als ze mijn viool op mijn rug zien. Kom op, een glimlach op je gezicht zetten. Viool neerleggen en jas uit en eerst een biertje bestellen. Een slok en dan durf ik om me heen te kijken. Na een halve kroeg op mijn netvlies te hebben gehad verschijnt de geluidsman in mijn beeld: “kom op, soundchecken”. Euh, nu al, euh, okee.

De andere geluidsman stelt een vraag over mijn aansluiting en ik kijk wazig. Dan ziet hij mijn jack kabel en roept naar de ander “het is gewoon een jack”. Ah, bedoelde hij dat? Dat had ik wel kunnen vertellen. Ik heb overigens nu nog geen idee wat hij nou vroeg.
Ik kreeg een DI aansluiting en begon te spelen. Zomaar wat. Ai…. wat klonk dat hard! Gelukkig begint de synthesizer mee te spelen, dat is toch wel meer comfortabel. Ik mag gelijk blijven staan want er komen meer muzikanten binnen en we starten al meteen, met een klein groepje. “Alles in A. De drummer begint met een ritme en jullie vallen in”. Ah, dat snap ik wel. Dus mijn akkoorden en bluestoonladder zoeken in a. Eerst maar in het ritme mee, kijken wat de bedoeling is. Ik stel vragen aan de gitarist naast me, maar die kijkt me alleen maar zwijgend aan. Blijkt later dat hij voor de allereerste keer voor publiek staat te spelen. Ah… er zijn er dus die het nog enger vinden dan ik!

jamsessie2

Dan komt er een gitarist naast me staan die de grootste lol heeft en ik begin te ontspannen.
Het is eigenlijk wel heel leuk, met allerlei verschillende stijlen, en samen lol maken. Ik heb het alleen nog heel erg druk met te luisteren en kijken wat er gebeurt, wat de bedoeling is, hoe dat nou werkt, wat moet ik spelen, mag ik melodie of juist niet? In het orkest ben ik best goed in even playbacken. Dat probeer ik hier ook, even heel zacht spelen. Maar de geluidsmannen staan niet te slapen en draaien direct mijn geluid hoger. Okeeh! Dat werkt dus niet hier… dan maar vol ervoor gaan.

Plots is de eerste set voorbij en mag er een andere groep. Pfoe, ik mag even aan de kant en kijken hoe anderen het aanpakken. Er is niemand die me uitlacht en de andere muzikanten beginnen relaxed tegen me te praten. Wat leuk is dit!

Dan de tweede set. Ik begin het echt leuk te vinden. We staan nu met meer mensen en ik hoor mezelf niet goed op de monitor. Eigenlijk wel lekker en ik begin wat te experimenten en los te komen en vooral, er samen met de anderen lol in te krijgen. Het ene nummer gaat het beter dan het andere nummer, dus dat is jammen.
Alleen jammer van die piep die maar blijft rondzingen. Het ligt blijkbaar aan mijn viool en dan plots hebben de geluidsmannen het opgelost.

jamsessie

De tweede set is klaar en ik ben blij! Ik heb het gedaan! En ik heb het overleefd! En ik krijg positieve reacties en veel vragen over mijn viool. Ook komen de geluidsmannen naar met toe: “zit er toevallig een batterij in jouw viool?” Ja dus, en ze wisselen een veelbetekenende blik. Ik vraag of ik dat had moeten zeggen en het blijkt dat dat best handig zou zijn geweest. Met een batterij is mijn viool ‘actief’ en dat was de DI ook. Daardoor kwam het rondzingen. Ah. Vandaar. Tuurlijk. Sorry….

Ik weet voor mezelf nu waar ik sta en dat ik nog heeeeel veel te leren heb. Ik heb goed gehoord wat ik allemaal nog niet kan, en ook wat ik al wel heb bereikt afgelopen tijd. Maar vooral ben ik ook trots op mezelf: I Did It! Ik heb gejamd! And I want More!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.