Jamsessie 2: de violist in paniek

Alweer een paar maanden geleden dat ik ook mijn tweede jamsessie aandurfde. Het was dat ik vol adrenaline van de eerste keer had geroepen dat ik zou gaan. Dit keer in een kroeg een paar dorpen verderop die bekend staat om zijn goede bands en programmering.

Ik voelde me wel iets beter voorbereid. Ik had inmiddels het boek Discovering Rock Violin (van de Engelse violist Chris Haigh) Hij begint zijn boek met de inleiding dat de klassiek getrainde violist vastloopt op alle gitaarvideo’s omdat we op een andere manier hebben leren denken. Wat een herkenning! En daarna stukje bij beetje leer je hoe je je redt in een band, zonder bladmuziek voor je neus. Ik was al bij hoofdstuk 3…. dus wat kon me gebeuren die jamnight?!

We zijn aan de late kant, komen binnen en zien een compleet volle kroeg. Eerst maar een colaatje en acclimatiseren. Pfoe er staat een band te spelen en het klinkt GOED. Arhg, veel ervaring op het podium en ze spelen allemaal bekende nummers. Weer heel wat anders dus dan vorige keer. Ik doe heel stoer en meld me bij een van de sessieleiders en vraag naar hoe het allemaal werkt. We spreken af dat ik nog een drankje neem en daarna mag ik mee op het podium. Ik heb geleerd van de vorige keer en zeg dat ik een ‘actief’ instrument heb. Waarop de sessieleider heel droog aangeeft dat dat niet uitmaakt omdat ik rechtstreeks in de versterker kan inpluggen….. Ah. Okee. Ik leer alweer bij.

Jamsessie Gouden Leeuw

Nou, diep zuchten. Mijn instrument pakken en op naar het podium. De zanger vraagt welk nummer ik wil spelen: “euhm, geen idee”. Hij vraagt of ik het nummer van De Dijk ken dat ze gaan spelen: “euhm, ik weet wel welk nummer je bedoelt”. Hij snapt waar ik sta qua ervaring en zegt in welke toonsoort het staat en dat we gewoon gaan beginnen.

Beetje akkoorden en lange noten meespelen lukt zo ongeveer. En dan komt het rondje solo’s. Hij wijst naar mij, mijn beurt. BLINDE PANIEK! Ik begin maar wat te doen en het klinkt voor geen meter. Ik dwing mezelf tot nadenken en denk aan de toonladder. Speel de goede toonladder. Fieuw dat lukt. Maar het klinkt nog steeds als een voorbeeldtrack van de CD bij mijn boek. Wat was dat ook alweer, wat was daar de les? En ineens weet ik het. Dat was het voorbeeld ‘Zo klinkt de violist in paniek’. Dusssssssss. Nadenken wat de oplossing en de tip was. Ohja, zinnen maken. En dan begint het beter te gaan. Ondertussen zijn de solo’s voorbij en krijg ik mijn adem weer onder controle. Bij de volgende nummers lukt het al beter om met zinnen en de goede toonladder iets voor elkaar te krijgen wat enigszins klinkt. Ondertussen heeft de sessieleider de versterker beter ingesteld en klinkt mijn viool ook beter en stoerder.

Na een kwartiertje zit het erop. De volgende muzikant mag en ik kan even wat drinken. Dan zie ik dat er nog vrienden zijn gekomen die ik helemaal niet binnen heb zien komen. Wat leuk! En wat goed dat ik ze niet heb gezien terwijl ik stond te spelen.

Dan de tweede sessie. Ik probeer uit alle macht allerlei interessante loopjes te spelen en het lukt in ieder geval steeds beter om in de goede schema’s te blijven. De gitarist heeft me geadopteerd en helpt me door aan te geven wanneer ik wel en niet moet spelen en speelt dingen voor, die ik na kan spelen of erop verder kan gaan. Helemaal geweldig!

Jamsessie Gouden Leeuw2

Na deze tweede sessie blijven wij nog even hangen terwijl onze vrienden naar huis gaan. Bij het weggaan krijg ik nog een geweldige tip: “het gaat mij nooit om te horen hoe geweldig goed of technisch iemand kan spelen, maar om te horen dat iemand echt muziek maakt” Dit knoop ik in mijn oren voor volgende keer. Het hoeft niet briljant. Ik moet er zelf in geloven in plaats van een ingestudeerd trucje of loopje te spelen. Makkelijk gezegd, maar hoe waar!

Nog een laatste drankje met even nakletsen met de mensen en muzikanten. Lekker genieten dat ik het heb gedurfd en de rugzak vol met nieuwe ervaringen waar ik mee verder kan. En genieten van hoe aardig iedereen is, vol geduld en hulp om je verder te helpen. Mannen van de jamsessie: super bedankt!

Samen muziek maken ROCKS!

 

Advertenties

Elektrische viool en de jamsessie – I did it!

Fiets op slot zetten. Nog een keer diep ademen. Rustig naar binnen lopen alsof er niets aan de hand is. Er zijn al wat mensen en er zijn wat juichende reacties als ze mijn viool op mijn rug zien. Kom op, een glimlach op je gezicht zetten. Viool neerleggen en jas uit en eerst een biertje bestellen. Een slok en dan durf ik om me heen te kijken. Na een halve kroeg op mijn netvlies te hebben gehad verschijnt de geluidsman in mijn beeld: “kom op, soundchecken”. Euh, nu al, euh, okee.

De andere geluidsman stelt een vraag over mijn aansluiting en ik kijk wazig. Dan ziet hij mijn jack kabel en roept naar de ander “het is gewoon een jack”. Ah, bedoelde hij dat? Dat had ik wel kunnen vertellen. Ik heb overigens nu nog geen idee wat hij nou vroeg.
Ik kreeg een DI aansluiting en begon te spelen. Zomaar wat. Ai…. wat klonk dat hard! Gelukkig begint de synthesizer mee te spelen, dat is toch wel meer comfortabel. Ik mag gelijk blijven staan want er komen meer muzikanten binnen en we starten al meteen, met een klein groepje. “Alles in A. De drummer begint met een ritme en jullie vallen in”. Ah, dat snap ik wel. Dus mijn akkoorden en bluestoonladder zoeken in a. Eerst maar in het ritme mee, kijken wat de bedoeling is. Ik stel vragen aan de gitarist naast me, maar die kijkt me alleen maar zwijgend aan. Blijkt later dat hij voor de allereerste keer voor publiek staat te spelen. Ah… er zijn er dus die het nog enger vinden dan ik!

jamsessie2

Dan komt er een gitarist naast me staan die de grootste lol heeft en ik begin te ontspannen.
Het is eigenlijk wel heel leuk, met allerlei verschillende stijlen, en samen lol maken. Ik heb het alleen nog heel erg druk met te luisteren en kijken wat er gebeurt, wat de bedoeling is, hoe dat nou werkt, wat moet ik spelen, mag ik melodie of juist niet? In het orkest ben ik best goed in even playbacken. Dat probeer ik hier ook, even heel zacht spelen. Maar de geluidsmannen staan niet te slapen en draaien direct mijn geluid hoger. Okeeh! Dat werkt dus niet hier… dan maar vol ervoor gaan.

Plots is de eerste set voorbij en mag er een andere groep. Pfoe, ik mag even aan de kant en kijken hoe anderen het aanpakken. Er is niemand die me uitlacht en de andere muzikanten beginnen relaxed tegen me te praten. Wat leuk is dit!

Dan de tweede set. Ik begin het echt leuk te vinden. We staan nu met meer mensen en ik hoor mezelf niet goed op de monitor. Eigenlijk wel lekker en ik begin wat te experimenten en los te komen en vooral, er samen met de anderen lol in te krijgen. Het ene nummer gaat het beter dan het andere nummer, dus dat is jammen.
Alleen jammer van die piep die maar blijft rondzingen. Het ligt blijkbaar aan mijn viool en dan plots hebben de geluidsmannen het opgelost.

jamsessie

De tweede set is klaar en ik ben blij! Ik heb het gedaan! En ik heb het overleefd! En ik krijg positieve reacties en veel vragen over mijn viool. Ook komen de geluidsmannen naar met toe: “zit er toevallig een batterij in jouw viool?” Ja dus, en ze wisselen een veelbetekenende blik. Ik vraag of ik dat had moeten zeggen en het blijkt dat dat best handig zou zijn geweest. Met een batterij is mijn viool ‘actief’ en dat was de DI ook. Daardoor kwam het rondzingen. Ah. Vandaar. Tuurlijk. Sorry….

Ik weet voor mezelf nu waar ik sta en dat ik nog heeeeel veel te leren heb. Ik heb goed gehoord wat ik allemaal nog niet kan, en ook wat ik al wel heb bereikt afgelopen tijd. Maar vooral ben ik ook trots op mezelf: I Did It! Ik heb gejamd! And I want More!

Jamsessie

Don't Panic, Just PlayOjee

Ojee ojee ojee

Ooooohjeeeeeeeee

In onze stamkroeg is volgende maand een jamsesie en ik heb gezegd dat ik meedoe. Waarom wilde ik dat ook alweer?

Een paar jaar geleden bedacht ik me dat ik toch wel meer wilde met mijn viool dan zo’n strijker-zeiker-meisje te zijn dat alleen maar kan spelen als er bladmuziek voor mijn neus staat. Had ik geen muziek, dan kwam er ook echt geen noot uit! Dus als echt klassiek vioolmeisje ben ik boeken gaan kopen met bladmuziek om te leren improviseren,  een cursus gedaan, video’s gekeken. En uiteindelijk ontdekt hoe ik het kan leren: Heel. Veel. Doen.

En daarnaast veel luisteren naar anderen. En vooral bij dat laatste ontdekt dat er zoveel leuks te doen is met viool. Maar dat lekker zelf op mijn kamertje uitproberen is toch wat anders dan tussen alle bekenden-die-denken-dat-ik-goed-ben meedoen met een jamsessie.

Maar Hee, je wilt iets of je wilt iets niet. En voor alles moet een eerste keer zijn. Dus over 4 weken mijn eerste jamsessie. En ik ga het vooral maar eens gewoon DOEN!

Ik wilde een elektrische viool (Over bomen en een bos)

En daar zat ik dan te googelen en marktplaatsen. Op zoek naar een elektrische viool, acht jaar geleden. Nu, inmiddels vier violen verder, weet ik eindelijk wat er te kiezen is en waarom ik mijn e-viool wil. Of persee niet.
Wat zou het makkelijk zijn als we in Nederland een Electric violin shop zouden hebben. Alle violen op een rij om uit te proberen.538501_10151065646463753_707174046_n

Ik had in mijn hoofd dat het toch wel ongelooflijk stoer was om een elektrische viool te hebben. En daarmee zou ik ook zo meteen in een bandje kunnen meespelen. Het is veel makkelijker en goedkoper. En het oefenen is hartstikke makkelijk als je de buren niet wilt storen en dat moeilijke concert in de vingers wil krijgen. En in een bandje zou het zoveel beter gaan dan met mijn akoestische viool. En het ding kon in mijn idee veel beter tegen rook en bier (Ja, toen werd er nog volop gerookt in de kroeg) Nou, dat laatste is in ieder geval voor een deel waar gebleken….

En kleine greep uit wat ik de afgelopen jaren en violen heb ontdekt over elektrische violen:

  • Een elektrische viool klinkt nou eenmaal anders dan een akoestische viool ( nee echt). Wil je een volledig akoestisch geluid, versterk dan je akoestische viool. Of koop een akoestische viool met een ingebouwd element. Ja die heb je. En ze heten elektro akoestische violen.
  • Er zijn wel verschillen tussen e-violen met een klankkast, zoals de Bridge, of e-violen zonder klankkast, zoals de Yamaha. De eerste geeft over het algemeen een geluid dat meer op een gewone viool lijkt. Handig als je op zoek bent naar een stoer uitziende maar toch natuurlijk klinkende elektrische viool. Het voordeel maar ook het nadeel ervan is dat deze violen nog geluid maken. Dus als je echt een stille viool wilt ivm huisgenoten, of je wilt juist veel met effecten spelen en die goed horen en niet het vioolgeluid in je oor hebben, dan kun je beter kiezen voor een e-viool zonder klankkast.
  • Een elektrische viool speelt anders dan een gewone viool. Vooral het strijken is anders. Oefenen op je silent viool met een koptelefoon is daarom prima om je nootjes in te studeren. Maar hoe je een stuk wilt laten klinken, hoe je moet strijken voor een mooie klank, of zelfs het goed inoefenen van lastige positie oefeningen op je e-viool. Het geeft helaas niet echt het gewenste resultaat. Voor erbij is het handig, maar als vervanging had ik er meer last van dan profijt.

Mijn Violen

  • Ik noem het maar even ‘arbo-technisch’ zit er HEEL ERG VEEL verschil tussen elektrische violen! Om maar een paar dingen te noemen: het gewicht en hoe dat gewicht is verdeeld. Er zijn violen die echt heel zwaar zijn in vergelijking met een gewone viool. Dat is helemaal anders als ook het gewicht nog anders is verdeeld. Een zware viool kan nog wel met het zwaartepunt op je schouder liggen. Anders is het als je je linkerhand nodig hebt om de viool omhoog te houden. Vergeet het dan maar om makkelijk in positie te spelen. Een ander punt is de schoudersteun. Sommige violen hebben een steun volgens het systeem van de viool bijvoorbeeld met een kliksysteem. Niet handig als je deze een beetje wilt verstellen. Ook lang niet op iedere viool past heel makkelijk je eigen steun.
  • Je hebt de viool van je keuze gevonden. Nu snel even een versterkertje halen en dan aan de slag. Dacht ik. En dan kom je in de winkel en hebben ze twee etages met versterkers, kabels, effectpedalen,………  En, nouja, als je eenmaal zover bent dan ga vooral met je viool naar de winkel om het allemaal op je gemakje uit te proberen! Is nog eens erg leuk ook!

En ja! Gelukkig kunnen de meeste elektrische violen prima tegen wat bier 🍻

Maar bovenal: een elektrische viool is vooral enorm stoer, makkelijk, handig en erg leuk!!!