Tracy Silverman, Jimi Hendrix op elektrische viool

Tracy Silverman speelt op een zelfgebouwde 6-snarige elektrische viool. Hij heeft viool gestudeerd aan de beroemde Julliard School in New York. Zoals hij zelf zegt: “I entered Juilliard wanting to be the next Jasha Heifetz but I left wanting to be the next Jimi Hendrix”. En dat lukt hem heel goed.

Tracy Silverman doet eigenlijk wat Janine Janssen doet maar dan op elektrische viool. Zo speelt hij o.a. in de Royal Albert Hall John Adam’s concert voor elektrische viool (“The Dharma at Big Sur”) en componeert hij ook zelf een concert speciaal voor elektrische viool dat hij met een klassiek orkest speelt.

Een elektrische violist die experimenteert, combineert en vooral een heel eigen vernieuwende stijl heeft. Te volgen via o.a. zijn website en Facebook.

 

Advertenties

Versterker bij je elektrische viool

Bij een elektrische viool hoort een versterker. Maar welke? Dat is een goede vraag met voor iedereen een ander antwoord. Voor het eerst op zoek naar een versterker? Hieronder wat informatie om je wegwijs te maken en te kiezen voor een versterker die bij jou past.

Gitaar-, bas- of keyboardversterker?

Eerst iets over versterkers in het algemeen: een versterker heeft altijd een eigen karakter dat zorgt voor het geluid dat eruit komt. Het geluid wordt door een versterker altijd ‘vervormd’. Bij de een is dat een voller geluid, bij de ander juist donker, of juist wat meer ruig. Het is wel zo dat bepaalde types versterkers meer bedoeld zijn om een clean en akoestisch geluid te produceren en andere versterkers juist voor een meer vervormd geluid.

Akoestische gitaarversterkers en keyboardversterkers geven een meer clean en akoestisch geluid dan elektrische gitaarversterkers. Keyboardversterkers zijn meestal stereo, terwijl dat bij gitaar- en basversterkers lang niet altijd het geval is. Basversterkers geven een donkerder en voller geluid dan andere versterkers. Wil je een zo mooi mogelijk viool geluid of je akoestische viool versterken, kies dan voor een akoestische gitaarversterker. Wil je juist een vervormd geluid en veel met effecten spelen, kies dan voor een elektrische gitaar versterker en ga op zoek naar de versterker met voor jou de gewenste klank.

Voor een e-cello of e-bas wordt meestal een basversterker gebruikt, omdat deze meer gemaakt is voor lage tonen. Voor de viool wordt meestal een gitaar- of keyboardversterker gebruikt omdat deze beter zijn in de hogere tonen.

Mijn ervaring: probeer het uit. Ik heb een basversterker die prima de hoge tonen uitversterkt, en een elektrische gitaar versterker die clean alles prima uitversterkt maar in de effecten soms de hoge en soms de lage tonen wat minder weergeeft. Ook heeft mijn viool bij allebei net een ander geluid.

Transistorversterker of buizenversterker?

Als je op marktplaats gaat zoeken, dan is het goed om te weten dat er meerdere soorten versterkers voor elektrische gitaren zijn. De transistor (ook wel solid state) versterkers en de buizenversterkers. Een transistor versterker is goedkoper en minder kwetsbaar, maar klinkt minder warm. Een buizenversterker geeft een warmer en ‘vetter’ geluid maar zijn wel onderhoudsgevoeliger en de buizen slijten en moeten op hun tijd vervangen worden. Op Wikipedia staat meer informatie over de verschillende versterkers. Als je tweedehands koopt, weet dan dat buizenversterkers verslijten en neem iemand mee die verstand van zaken heeft.

Een top met speakerkast of een combo?

Ga je op zoek naar een elektrische gitaarversterker dan kom je er al snel achter dat er tops, speakerkasten, voorversterkers, eindversterkers en combo versterkers zijn. Wat is wat?

Bij het versterken is er de kast waar het geluid binnenkomt en je instelt hoe dit geluid moet klinken. Dit is de top, ook wel head genoemd. In de top zit een voorversterker en een eindversterker. Wil je heel geavanceerd het geluid regelen, dan kun je de voor- en eindversterker ook los van elkaar kopen.

De speakerkast, ook wel cabinet genoemd, is de box waar het geluid naar buiten komt. De top wordt meestal op de speakerkast gezet. Op dat moment spreek je van een stack.

Wil je alles in 1 versterker hebben, dan noem je het een combo: de voor- en eindversterker en speakerkast zitten in 1 kast.

Maar wat kies je nu?

De comboversterkers zijn over het algemeen goedkoper. Deze heb je vanaf ca. 200 euro. Wil je een losse top en speakerkast dan begint de prijs meestal vanaf ca. 600 euro. Combo’s zijn ook over het algemeen kleiner en dus handzamer en met minder watt, waardoor ze geschikter zijn om thuis te gebruiken. Wil je een versterker voor de grote zalen, dan heb je meestal een aparte top en speakerkast nodig. Maak je bij een optreden gebruik van een PA en wil je de ingestelde effecten op je eigen versterker gebruiken, dan kan dat. Je kunt zowel je eigen top als je combo gebruiken om voor de PA te zetten om op die manier je ingestelde effecten te gebruiken.

Watt? Hoe hard?

Uit het vermogen van een versterker kun je afleiden hoe hard deze ongeveer gaat. Voor je zolderkamertje thuis kom je met 15W al een heel eind. Om te oefenen of in een kleine kroeg te spelen heb je met 30W tot 50W vaak genoeg. Daarboven komen de zalen in beeld. Per type versterker en per type gebruik is het aantal Watt en wat je daadwerkelijk hoort verschillend. Zoek je heel gericht naar een het goede vermogen, laat je dan voorlichten.

Extra in- en uitgangen?

Wil je naast je viool nog een extra instrument of een zangmicrofoon gebruiken, houd hier dan rekening mee. Er zijn versterkers met meerdere ingangen. Voor een zangmicrofoon gebruik je meestal een XLR ingang. Wil je meespelen met een mp3 dan is een aux ingang nodig. Ook zijn er versterkers met een koptelefoonaansluiting.

Stereo of mono?

De meeste versterkers zijn mono. Een viool geeft een mono signaal, dus zonder effecten heeft het geen zin om een stereoversterker aan te schaffen voor een elektrische viool. Wanneer je effecten gebruikt, kunnen deze anders of vetter klinken met een stereo versterker. Ook dit is een kwestie van smaak en de goede combinatie van de versterker bij wat je wilt. Uitproberen dus.

Meer lezen?

Er is heel veel geschreven over (gitaar)versterkers. Enkele uitgebreidere websites die goed leesbaar zijn: WikiHow, Popschool Maastricht, de Gitaarprofessor, en voor de cello en bas deze pagina van Popschool Maastricht.

Algemene tips

  • Is het je eerste versterker, probeer dan verschillende versterkers uit. Mijn ervaring bij muziekwinkels: de winkelmedewerkers vinden het hartstikke leuk als je met een elektrische viool, cello of bas komt. Zij zijn net zo nieuwsgierig hoe dat werkt en leren ook bij door samen met jou dingen uit te proberen.
  • Probeer het geluid uit op de neutrale stand. Als dat je bevalt, probeer dan ook de effecten en luister of het geluid zowel bij de hoge als lage noten en op hard en zacht volume goed klinkt.
  • Er is heel veel informatie te vinden op het forum van gitaarnet en in het Engels op fiddleforum. En natuurlijk kun je daar je eigen vragen stellen.
  • Koop je rechtstreeks bij de vioolbouwer dan hebben zij meestal goede tips welke versterker volgens hen het beste bij de viool past.

Hopelijk heb je hier wat aan om verder te zoeken! Veel plezier!

DJ én violist D-Sharp en ‘onze eigen’ Nikki Nice

Dat viool ook goed met dancemuziek gecombineerd kan worden, heeft Tiësto al lang geleden laten zien. Naast saxofoon is viool toch het meest gezien naast de DJ. Maar wat is nog stoerder dan een violist bij de DJ? De DJ die zelf violist is!

Een zo’n DJ is DSharp (Engels voor de noot Dis), in alle opzichten niet direct in een hokje te plaatsen. Het plaatje ziet er mooi uit met zijn dreads en zijn gekleurde violen. En ook om te horen is het heel gevarieerd. Hij speelt zowel viool tijdens zijn DJ sets en hij maakt covers met zijn viool.

 

Deze Dereck Gleaton uit het Amerikaanse South Carolina is op 11-jarige leeftijd op school begonnen met viool en altviool. Al snel begon hij andere stijlen te mixen met zijn klassieke vioolles. Inmiddels is hij een DJ die tijdens zijn sets ook zelf zingt en dus viool speelt op zijn karakteristieke gekleurde, en inmiddels ook Mark Wood Sabre, viool. Hij heeft ook al enkele keren in Amsterdam gedraaid en vermeldt dat trots op zijn facebookpagina.

 

Maar ook in Nederland hebben we een DJ die viool én piano speelt: onze eigen Nikki Nice! Een superknappe DJ die vroeger als kind op piano- en vioolles heeft gezeten in Oisterwijk. Hoezo muzikaal dus. Met haar viool is ze eerst gaan optreden met DJ La Fuente als vioolspelende Witte Engel. Zo is ze zelf het DJ wereldje ingerold en ze draait nu haar eigen sets in supermooie shows:

 

Nikki speelt nu zelf elektrische viool bij haar eigen sets. Helaas zijn er nog weinig video’s met haar viool op youtube te vinden. Maar hier een impressie:

 

Nikki Nice draait niet alleen DJ sets. Ze componeert ook haar eigen nummers op piano. Zo ook dit nummer voor vrienden die verongelukt zijn met de MH17. Wow, wat mooi en indrukwekkend:

 

Een muzikale alleskunner om als Nederlanders trots op te zijn! Volg Nikki via haar Facebookpagina en via http://www.nikkinice.com

Jamsessie 2: de violist in paniek

Alweer een paar maanden geleden dat ik ook mijn tweede jamsessie aandurfde. Het was dat ik vol adrenaline van de eerste keer had geroepen dat ik zou gaan. Dit keer in een kroeg een paar dorpen verderop die bekend staat om zijn goede bands en programmering.

Ik voelde me wel iets beter voorbereid. Ik had inmiddels het boek Discovering Rock Violin (van de Engelse violist Chris Haigh) Hij begint zijn boek met de inleiding dat de klassiek getrainde violist vastloopt op alle gitaarvideo’s omdat we op een andere manier hebben leren denken. Wat een herkenning! En daarna stukje bij beetje leer je hoe je je redt in een band, zonder bladmuziek voor je neus. Ik was al bij hoofdstuk 3…. dus wat kon me gebeuren die jamnight?!

We zijn aan de late kant, komen binnen en zien een compleet volle kroeg. Eerst maar een colaatje en acclimatiseren. Pfoe er staat een band te spelen en het klinkt GOED. Arhg, veel ervaring op het podium en ze spelen allemaal bekende nummers. Weer heel wat anders dus dan vorige keer. Ik doe heel stoer en meld me bij een van de sessieleiders en vraag naar hoe het allemaal werkt. We spreken af dat ik nog een drankje neem en daarna mag ik mee op het podium. Ik heb geleerd van de vorige keer en zeg dat ik een ‘actief’ instrument heb. Waarop de sessieleider heel droog aangeeft dat dat niet uitmaakt omdat ik rechtstreeks in de versterker kan inpluggen….. Ah. Okee. Ik leer alweer bij.

Jamsessie Gouden Leeuw

Nou, diep zuchten. Mijn instrument pakken en op naar het podium. De zanger vraagt welk nummer ik wil spelen: “euhm, geen idee”. Hij vraagt of ik het nummer van De Dijk ken dat ze gaan spelen: “euhm, ik weet wel welk nummer je bedoelt”. Hij snapt waar ik sta qua ervaring en zegt in welke toonsoort het staat en dat we gewoon gaan beginnen.

Beetje akkoorden en lange noten meespelen lukt zo ongeveer. En dan komt het rondje solo’s. Hij wijst naar mij, mijn beurt. BLINDE PANIEK! Ik begin maar wat te doen en het klinkt voor geen meter. Ik dwing mezelf tot nadenken en denk aan de toonladder. Speel de goede toonladder. Fieuw dat lukt. Maar het klinkt nog steeds als een voorbeeldtrack van de CD bij mijn boek. Wat was dat ook alweer, wat was daar de les? En ineens weet ik het. Dat was het voorbeeld ‘Zo klinkt de violist in paniek’. Dusssssssss. Nadenken wat de oplossing en de tip was. Ohja, zinnen maken. En dan begint het beter te gaan. Ondertussen zijn de solo’s voorbij en krijg ik mijn adem weer onder controle. Bij de volgende nummers lukt het al beter om met zinnen en de goede toonladder iets voor elkaar te krijgen wat enigszins klinkt. Ondertussen heeft de sessieleider de versterker beter ingesteld en klinkt mijn viool ook beter en stoerder.

Na een kwartiertje zit het erop. De volgende muzikant mag en ik kan even wat drinken. Dan zie ik dat er nog vrienden zijn gekomen die ik helemaal niet binnen heb zien komen. Wat leuk! En wat goed dat ik ze niet heb gezien terwijl ik stond te spelen.

Dan de tweede sessie. Ik probeer uit alle macht allerlei interessante loopjes te spelen en het lukt in ieder geval steeds beter om in de goede schema’s te blijven. De gitarist heeft me geadopteerd en helpt me door aan te geven wanneer ik wel en niet moet spelen en speelt dingen voor, die ik na kan spelen of erop verder kan gaan. Helemaal geweldig!

Jamsessie Gouden Leeuw2

Na deze tweede sessie blijven wij nog even hangen terwijl onze vrienden naar huis gaan. Bij het weggaan krijg ik nog een geweldige tip: “het gaat mij nooit om te horen hoe geweldig goed of technisch iemand kan spelen, maar om te horen dat iemand echt muziek maakt” Dit knoop ik in mijn oren voor volgende keer. Het hoeft niet briljant. Ik moet er zelf in geloven in plaats van een ingestudeerd trucje of loopje te spelen. Makkelijk gezegd, maar hoe waar!

Nog een laatste drankje met even nakletsen met de mensen en muzikanten. Lekker genieten dat ik het heb gedurfd en de rugzak vol met nieuwe ervaringen waar ik mee verder kan. En genieten van hoe aardig iedereen is, vol geduld en hulp om je verder te helpen. Mannen van de jamsessie: super bedankt!

Samen muziek maken ROCKS!

 

Elektrische viool en de jamsessie – I did it!

Fiets op slot zetten. Nog een keer diep ademen. Rustig naar binnen lopen alsof er niets aan de hand is. Er zijn al wat mensen en er zijn wat juichende reacties als ze mijn viool op mijn rug zien. Kom op, een glimlach op je gezicht zetten. Viool neerleggen en jas uit en eerst een biertje bestellen. Een slok en dan durf ik om me heen te kijken. Na een halve kroeg op mijn netvlies te hebben gehad verschijnt de geluidsman in mijn beeld: “kom op, soundchecken”. Euh, nu al, euh, okee.

De andere geluidsman stelt een vraag over mijn aansluiting en ik kijk wazig. Dan ziet hij mijn jack kabel en roept naar de ander “het is gewoon een jack”. Ah, bedoelde hij dat? Dat had ik wel kunnen vertellen. Ik heb overigens nu nog geen idee wat hij nou vroeg.
Ik kreeg een DI aansluiting en begon te spelen. Zomaar wat. Ai…. wat klonk dat hard! Gelukkig begint de synthesizer mee te spelen, dat is toch wel meer comfortabel. Ik mag gelijk blijven staan want er komen meer muzikanten binnen en we starten al meteen, met een klein groepje. “Alles in A. De drummer begint met een ritme en jullie vallen in”. Ah, dat snap ik wel. Dus mijn akkoorden en bluestoonladder zoeken in a. Eerst maar in het ritme mee, kijken wat de bedoeling is. Ik stel vragen aan de gitarist naast me, maar die kijkt me alleen maar zwijgend aan. Blijkt later dat hij voor de allereerste keer voor publiek staat te spelen. Ah… er zijn er dus die het nog enger vinden dan ik!

jamsessie2

Dan komt er een gitarist naast me staan die de grootste lol heeft en ik begin te ontspannen.
Het is eigenlijk wel heel leuk, met allerlei verschillende stijlen, en samen lol maken. Ik heb het alleen nog heel erg druk met te luisteren en kijken wat er gebeurt, wat de bedoeling is, hoe dat nou werkt, wat moet ik spelen, mag ik melodie of juist niet? In het orkest ben ik best goed in even playbacken. Dat probeer ik hier ook, even heel zacht spelen. Maar de geluidsmannen staan niet te slapen en draaien direct mijn geluid hoger. Okeeh! Dat werkt dus niet hier… dan maar vol ervoor gaan.

Plots is de eerste set voorbij en mag er een andere groep. Pfoe, ik mag even aan de kant en kijken hoe anderen het aanpakken. Er is niemand die me uitlacht en de andere muzikanten beginnen relaxed tegen me te praten. Wat leuk is dit!

Dan de tweede set. Ik begin het echt leuk te vinden. We staan nu met meer mensen en ik hoor mezelf niet goed op de monitor. Eigenlijk wel lekker en ik begin wat te experimenten en los te komen en vooral, er samen met de anderen lol in te krijgen. Het ene nummer gaat het beter dan het andere nummer, dus dat is jammen.
Alleen jammer van die piep die maar blijft rondzingen. Het ligt blijkbaar aan mijn viool en dan plots hebben de geluidsmannen het opgelost.

jamsessie

De tweede set is klaar en ik ben blij! Ik heb het gedaan! En ik heb het overleefd! En ik krijg positieve reacties en veel vragen over mijn viool. Ook komen de geluidsmannen naar met toe: “zit er toevallig een batterij in jouw viool?” Ja dus, en ze wisselen een veelbetekenende blik. Ik vraag of ik dat had moeten zeggen en het blijkt dat dat best handig zou zijn geweest. Met een batterij is mijn viool ‘actief’ en dat was de DI ook. Daardoor kwam het rondzingen. Ah. Vandaar. Tuurlijk. Sorry….

Ik weet voor mezelf nu waar ik sta en dat ik nog heeeeel veel te leren heb. Ik heb goed gehoord wat ik allemaal nog niet kan, en ook wat ik al wel heb bereikt afgelopen tijd. Maar vooral ben ik ook trots op mezelf: I Did It! Ik heb gejamd! And I want More!

Miri Ben-Ari, de hip hop violiste

Het lijkt wel een filmscript van een feelgood muziekfilm. Het leven van Miri Ben-Ari tot nu toe verloopt als een waar Hollywood verhaal. Als jong meisje in Israël begint ze zoals zovelen op vijfjarige leeftijd met viool spelen. Haar ouders zijn beiden klassieke beroepsmuzikanten en leiden haar al van jongs af aan op met klassieke muziek.  Ze blijkt een waar talent en op haar twaalfde vindt niemand minder dan de grote violist Isaac Stern haar zo veelbelovend dat ze een instrument ontvangt uit de Isaac Stern Foundation. Met dat instrument doet ze mee aan verschillende competities die ze ook regelmatig wint. Een mooie toekomst als klassiek violiste ligt voor haar in het verschiet. Dan wint Miri een beurs voor een muziekprogramma in Boston. Daar in die andere omgeving, als zeventienjarige ver van huis, hoort ze voor het eerst een jazz cd van Charlie Parker en het onvermijdelijke gebeurt: ze is helemaal verkocht en weet wat haar muzikale weg gaat worden. Zoals gebruikelijk is in Israël gaat ze in militaire dienst. Ze wordt geselecteerd om in het befaamde strijkkwartet van het leger te spelen, maar vindt haar draai niet meer bij de klassieke muziek. Nog tijdens haar dienst pakt ze haar spullen en vertrekt naar Amerika omdat ze echt niet anders meer kan. Ze moet en zal haar jazz hart volgen, tot groot verdriet van haar ouders. In New York vervolgt ze haar muziekstudie aan een opleiding voor jazz muziek. Op weg naar haar droom.

In New York vervolgt het filmscript de bekende lijn: jong meisje alleen in de grote stad. Miri Ben-Ari heeft moeite om de eindjes aan elkaar te knopen en in deze metropool is ze niet de enige met talent, dus moet ze knalhard werken om zo goed te worden als ze wil zijn. Avond aan avond zoekt ze podia om te spelen en geld te verdienen voor haar huur. Ze wordt weggehoond, gaat verder met oefenen, speelt opnieuw. En stukje bij beetje weet ze zich een weg te veroveren op de podia van New York. Maar dan het noodlot. Door de vele optredens komt ze niet toe aan haar werk voor haar school en na een jaar wordt ze van school gestuurd wegens slecht presteren.  Weg droom. Wat nu? En dan gaan we richting het feelgood plot van deze film. Door haar vele gigs wordt ze gespot door Jay-Z die zo van haar onder de indruk is dat hij haar direct uitnodigt om als headliner te spelen op het jaarlijkse Summer Jam Concert van een groot radio station. En dat wordt haar doorbraak. Eind goed, al goed?
Nou dat einde is nog lang niet in zicht. Ze heeft al met vele grootheden in de popmuziek gespeeld in de Rap, HipHop, R&B, en dancehoek. Zo heeft ze met onze eigen Armin van Buuren de hit Intense. Ze is inmiddels ook een bekendheid op zichzelf en heeft vele prijzen gewonnen. Ze is zelfs door Michelle Obama geëerd als Remarkable Woman. Ook heeft ze in reclames gespeeld voor niet de minste merken zoals Reebok, Pepsi en Coca cola. En… Als klap op de vuurpijl: ze heeft meegespeeld in een aflevering van de Amerikaanse Sesame Street! Hopelijk gaan we nog veel van Miri Ben-Ari horen! Dat er nog vele sequels op dit filmscript mogen volgen!

Black Viool Metal

Wat is dit dan? Dacht ik de eerste keer dat ik het hoorde.
Nou, ‘dit’ is Michael Schulman. Een violist uit de US (geboren in de Sovjet Unie, daarna naar Israël geëmigreerd, om zijn droom na te gaan jagen in Amerika) die volgens eigen zeggen een zelf-aangeleerd violist en danser is. En daarmee een lekker ongewoon stukje vioolmuziek neerzet. Begonnen als straatmuzikant en nu een eigen website http://www.blackviolin.com en een album dat hij heeft uitgebracht.

Michael Schulman speelt op elektrische violen van Eric Keebler. Een viersnarige Warhorse en een vijfsnarige Black Dragon.

Dit kan dus ook met een viool. Eigelijk wel een heel stoer instrument. Geloof dat ik toch maar eens op zoek ga naar die zwarte leren broek met high metal heels 👠

Alex Depue, mijn vioolheld

Alex Depue is een van vier broers die allemaal violist zijn. De andere drie zijn bekend en beroemd in de klassieke muziek. Maar Alex Depue heeft een indrukwekkend CV buiten de klassieke muziek. Meerdere keren nationaal fiddle kampioen. In de zomer van 2016 gespeeld op de opening van de Arts Games, en getourd met Steve Vai:

Inmiddels heb ik via Skype les van deze Amerikaanse violist. Nog nooit zo’n goede leraar gehad en wat leer veel…klassieke muziek haha. Volgens Alex Depue de basis om zo goed te worden. Maar dat hij meer doet dan dat is duidelijk:

Als je het hebt over iets anders doen met je viool dan alleen klassieke muziek…  Wow! Niet alleen technisch razend moeilijk maar ook nog eens supercool. Vanaf het moment dat ik hem heb gezien en gehoord is hij mijn grote inspiratie om die muziekpartijen eens aan de kant te gooien en écht te gaan spelen.

Tja, is van bladmuziek dan niet echt spelen? Ja natuurlijk wel. Toch, als je dit kunt dan ben je een echte muzikant!

Volg Alex Depue op Facebook.

Jamsessie

Don't Panic, Just PlayOjee

Ojee ojee ojee

Ooooohjeeeeeeeee

In onze stamkroeg is volgende maand een jamsesie en ik heb gezegd dat ik meedoe. Waarom wilde ik dat ook alweer?

Een paar jaar geleden bedacht ik me dat ik toch wel meer wilde met mijn viool dan zo’n strijker-zeiker-meisje te zijn dat alleen maar kan spelen als er bladmuziek voor mijn neus staat. Had ik geen muziek, dan kwam er ook echt geen noot uit! Dus als echt klassiek vioolmeisje ben ik boeken gaan kopen met bladmuziek om te leren improviseren,  een cursus gedaan, video’s gekeken. En uiteindelijk ontdekt hoe ik het kan leren: Heel. Veel. Doen.

En daarnaast veel luisteren naar anderen. En vooral bij dat laatste ontdekt dat er zoveel leuks te doen is met viool. Maar dat lekker zelf op mijn kamertje uitproberen is toch wat anders dan tussen alle bekenden-die-denken-dat-ik-goed-ben meedoen met een jamsessie.

Maar Hee, je wilt iets of je wilt iets niet. En voor alles moet een eerste keer zijn. Dus over 4 weken mijn eerste jamsessie. En ik ga het vooral maar eens gewoon DOEN!

Ik wilde een elektrische viool (Over bomen en een bos)

En daar zat ik dan te googelen en marktplaatsen. Op zoek naar een elektrische viool, acht jaar geleden. Nu, inmiddels vier violen verder, weet ik eindelijk wat er te kiezen is en waarom ik mijn e-viool wil. Of persee niet.
Wat zou het makkelijk zijn als we in Nederland een Electric violin shop zouden hebben. Alle violen op een rij om uit te proberen.538501_10151065646463753_707174046_n

Ik had in mijn hoofd dat het toch wel ongelooflijk stoer was om een elektrische viool te hebben. En daarmee zou ik ook zo meteen in een bandje kunnen meespelen. Het is veel makkelijker en goedkoper. En het oefenen is hartstikke makkelijk als je de buren niet wilt storen en dat moeilijke concert in de vingers wil krijgen. En in een bandje zou het zoveel beter gaan dan met mijn akoestische viool. En het ding kon in mijn idee veel beter tegen rook en bier (Ja, toen werd er nog volop gerookt in de kroeg) Nou, dat laatste is in ieder geval voor een deel waar gebleken….

En kleine greep uit wat ik de afgelopen jaren en violen heb ontdekt over elektrische violen:

  • Een elektrische viool klinkt nou eenmaal anders dan een akoestische viool ( nee echt). Wil je een volledig akoestisch geluid, versterk dan je akoestische viool. Of koop een akoestische viool met een ingebouwd element. Ja die heb je. En ze heten elektro akoestische violen.
  • Er zijn wel verschillen tussen e-violen met een klankkast, zoals de Bridge, of e-violen zonder klankkast, zoals de Yamaha. De eerste geeft over het algemeen een geluid dat meer op een gewone viool lijkt. Handig als je op zoek bent naar een stoer uitziende maar toch natuurlijk klinkende elektrische viool. Het voordeel maar ook het nadeel ervan is dat deze violen nog geluid maken. Dus als je echt een stille viool wilt ivm huisgenoten, of je wilt juist veel met effecten spelen en die goed horen en niet het vioolgeluid in je oor hebben, dan kun je beter kiezen voor een e-viool zonder klankkast.
  • Een elektrische viool speelt anders dan een gewone viool. Vooral het strijken is anders. Oefenen op je silent viool met een koptelefoon is daarom prima om je nootjes in te studeren. Maar hoe je een stuk wilt laten klinken, hoe je moet strijken voor een mooie klank, of zelfs het goed inoefenen van lastige positie oefeningen op je e-viool. Het geeft helaas niet echt het gewenste resultaat. Voor erbij is het handig, maar als vervanging had ik er meer last van dan profijt.

Mijn Violen

  • Ik noem het maar even ‘arbo-technisch’ zit er HEEL ERG VEEL verschil tussen elektrische violen! Om maar een paar dingen te noemen: het gewicht en hoe dat gewicht is verdeeld. Er zijn violen die echt heel zwaar zijn in vergelijking met een gewone viool. Dat is helemaal anders als ook het gewicht nog anders is verdeeld. Een zware viool kan nog wel met het zwaartepunt op je schouder liggen. Anders is het als je je linkerhand nodig hebt om de viool omhoog te houden. Vergeet het dan maar om makkelijk in positie te spelen. Een ander punt is de schoudersteun. Sommige violen hebben een steun volgens het systeem van de viool bijvoorbeeld met een kliksysteem. Niet handig als je deze een beetje wilt verstellen. Ook lang niet op iedere viool past heel makkelijk je eigen steun.
  • Je hebt de viool van je keuze gevonden. Nu snel even een versterkertje halen en dan aan de slag. Dacht ik. En dan kom je in de winkel en hebben ze twee etages met versterkers, kabels, effectpedalen,………  En, nouja, als je eenmaal zover bent dan ga vooral met je viool naar de winkel om het allemaal op je gemakje uit te proberen! Is nog eens erg leuk ook!

En ja! Gelukkig kunnen de meeste elektrische violen prima tegen wat bier 🍻

Maar bovenal: een elektrische viool is vooral enorm stoer, makkelijk, handig en erg leuk!!!